Albuquerque – Durango (215 mijl / 344 km)

Vandaag rijden we naar Durango in Colorado. De middag brengen we door in Durango waar we ook vast onze treintickets voor de volgende dag ophalen bij het treinstation. We overnachten helemaal in stijl in het Strxe4ter Hotel.

Overnachting: Strxe4ter Hotel.

We lopen een beetje achter met de verslagen, maar dat gaan we proberen in te halen. Het is ‘s avonds een paar keer laat geworden en dan ga je ook niet nog eens een hele tijd achter de computer zitten.

We vinden het nog steeds heel erg leuk om de reacties te lezen. Bedankt daarvoor

——————————————————————————————————-

De Clubhouse Inn is echt een prettig hotel, jammer dat we hier maar xe9xe9n nachtje zijn.

Ook het ontbijt smaakt weer prima. We zijn al vroeg opgestaan, want er staat ons vandaag een lange maar mooie rit te wachten naar de Bisti Badlands.

Eerst rijden we een heel eind over interstate 40. Hier kun je lekker doorrijden, maar toch durf ik niet al te hard te gaan, want de auto van de sheriff komt regelmatig onverwacht  opduiken en sinds we vorig jaar een keer zijn aangehouden schrik ik iedere keer weer.

Daarna nemen we de NM 371 naar Farmington. Hier wordt het landschap al mooier. Mooie kleuren en soms zie je zelfs de badlands al.

Een kleine veertig mijl onder Farmington moeten we nog een onverharde weg van vier mijl rijden en dan zien we eindelijk het bordje Bisti Wilderness staan.

Hier parkeren we de auto en gaan we verder te voet de Bisti Badlands verkennen. Dit is een kleiner gebiedje links van de Bisti Wilderness. Helaas hebben we niet genoeg tijd om heel de Bisti Wlderness te bezoeken. Dat is te ver lopen voor vandaag. Maar de Bisti Badlans moeten ook al een heel goede indruk geven.

En dat klopt!

We hoeven maar een klein eindje te lopen en dan bevinden we ons al temidden van vele prachtige rotsvormen en hoodoos. Het is leuk dat we geen trail lopen, maar gewoon kriskras tussen de rotsen door kunnen lopen. Ook hier kun je weer fotox92s blijven maken. Helaas kunnen we eigenlijk nooit rekening houden met de beste uren van de dag voor de mooiste fotox92s. Natuurlijk zijn we hier weer midden op de dag met felle zon. Maar al met al geven de fotox92s toch een heel goede indruk van hoe mooi het was.

Karin gaat fanatiek op zoek naar de rotsen die x93de voetx94 en de x93zeehondx94 moeten voorstellen, maar het is geen doen. In de reisgids staan de fotox92s, maar we hebben geen idee of het grote of kleine rotsen zijn en bovendien is het toch erg uitgestrekt hier.

We ontdekken zelf wat andere voorstellingen. Ook een soort van zeeleeuw, een voet en beertjes:

Als we het na een kleine twee uur in de felle zon toch wel erg warm krijgen, lopen we weer terug richting auto. Dat blijkt toch niet zo makkelijk, ook al is het niet zox92n groot gebied. Het is even zoeken, maar voordat we lichtjes is paniek kunnen raken hebben we hem toch gevonden.

Daarna over een mooie weg doorgereden richting Durango. We rijden Colorado weer binnen en meteen wordt het weer groener. Het begint zowaar weer een beetje op Zwitserland te lijken.

Durango is een heel toeristisch plaatsje. Dat is voor ons even wennen, want dat hebben we deze vakantie nog niet meegemaakt.

Het Strxe4ter hotel, waar we twee nachten gereserveerd hebben is echt prachtig. Het is gebouwd rond 1870 en staat vol met antieke meubels. Ook onze kamer is vrij antiek ingericht. Ik tel wel tien soorten behang in onze kamer! Heel de kamer tot en met het plafond is behangen.

Er hangt hier echt een heel bijzondere sfeer van begin 1900. Karin vond het een echt x93Agatha Christie-hotelx94.

Eerst maar eens een cocktail gedronken in de saloon. De serveersters lopen rond in pakjes met kousenband, maar in deze ambiance klopt de kleding helemaal en is het niet lachwekkend zoals in Tombstone. Een jongen speelt ragtime op piano en wij kijken onze ogen uit.

Daarna even rondgelopen en besloten om toch ook maar in het hotel te eten.

We kiezen heel decadent het 6-gangen menu. Een echte aanrader volgens de serveerster.

Het zijn kleine gerechten, dus dat moet te doen zijn. Voor mij in ieder geval , Karin haakt na vier gerechten een beetje af. Het was echt heerlijk. Dit diner staat tot nu toe voor ons met stip op xe9xe9n! Heel verfijnde gerechten en prachtig opgemaakt. Zie fotox92s!

Als we, nou ja Karin, buiten gaan roken ontmoeten we een mevrouw uit New York met haar zoon uit LA. Ze vertelt dat Johhny Maddox binnen speelt. Maandag wordt hij 81 jaar. Hij is een bekendheid en heeft vele miljoenen platen verkocht. Hij is de eerste artiest die de ragtime muziek begin jaren 50 uitgebracht heeft. Hij heeft veel jukebox-hits gehad.

Daar gaan we dan nog maar even naar kijken in de saloon.

Ik bestel nog een black martini en Karin een witte wijn. Johnny maakt veel contact met het publiek, de saloon is niet heel groot. Onze nieuwe kennis, de mevrouw uit New York stelt hem later aan ons voor en we krijgen nog een hand van hem.

Tegen 11 uur gaan we naar onze kamer, want morgen moeten we om half zes op.

Albuquerque – Durango (215 mijl / 344 km)

Vandaag rijden we naar Durango in Colorado. De middag brengen we door in Durango waar we ook vast onze treintickets voor de volgende dag ophalen bij het treinstation. We overnachten helemaal in stijl in het Strxc3xa4ter Hotel.

Overnachting: Strxc3xa4ter Hotel.

We lopen een beetje achter met de verslagen, maar dat gaan we proberen in te halen. Het is ‘s avonds een paar keer laat geworden en dan ga je ook niet nog eens een hele tijd achter de computer zitten.

We vinden het nog steeds heel erg leuk om de reacties te lezen. Bedankt daarvoor

——————————————————————————————————-

De Clubhouse Inn is echt een prettig hotel, jammer dat we hier maar xc3xa9xc3xa9n nachtje zijn.

Ook het ontbijt smaakt weer prima. We zijn al vroeg opgestaan, want er staat ons vandaag een lange maar mooie rit te wachten naar de Bisti Badlands.

Eerst rijden we een heel eind over interstate 40. Hier kun je lekker doorrijden, maar toch durf ik niet al te hard te gaan, want de auto van de sheriff komt regelmatig onverwacht  opduiken en sinds we vorig jaar een keer zijn aangehouden schrik ik iedere keer weer.

Daarna nemen we de NM 371 naar Farmington. Hier wordt het landschap al mooier. Mooie kleuren en soms zie je zelfs de badlands al.

Een kleine veertig mijl onder Farmington moeten we nog een onverharde weg van vier mijl rijden en dan zien we eindelijk het bordje Bisti Wilderness staan.

Hier parkeren we de auto en gaan we verder te voet de Bisti Badlands verkennen. Dit is een kleiner gebiedje links van de Bisti Wilderness. Helaas hebben we niet genoeg tijd om heel de Bisti Wlderness te bezoeken. Dat is te ver lopen voor vandaag. Maar de Bisti Badlans moeten ook al een heel goede indruk geven.

En dat klopt!

We hoeven maar een klein eindje te lopen en dan bevinden we ons al temidden van vele prachtige rotsvormen en hoodoos. Het is leuk dat we geen trail lopen, maar gewoon kriskras tussen de rotsen door kunnen lopen. Ook hier kun je weer fotoxe2x80x99s blijven maken. Helaas kunnen we eigenlijk nooit rekening houden met de beste uren van de dag voor de mooiste fotoxe2x80x99s. Natuurlijk zijn we hier weer midden op de dag met felle zon. Maar al met al geven de fotoxe2x80x99s toch een heel goede indruk van hoe mooi het was.

Karin gaat fanatiek op zoek naar de rotsen die xe2x80x9cde voetxe2x80x9d en de xe2x80x9czeehondxe2x80x9d moeten voorstellen, maar het is geen doen. In de reisgids staan de fotoxe2x80x99s, maar we hebben geen idee of het grote of kleine rotsen zijn en bovendien is het toch erg uitgestrekt hier.

We ontdekken zelf wat andere voorstellingen. Ook een soort van zeeleeuw, een voet en beertjes:

Als we het na een kleine twee uur in de felle zon toch wel erg warm krijgen, lopen we weer terug richting auto. Dat blijkt toch niet zo makkelijk, ook al is het niet zoxe2x80x99n groot gebied. Het is even zoeken, maar voordat we lichtjes is paniek kunnen raken hebben we hem toch gevonden.

Daarna over een mooie weg doorgereden richting Durango. We rijden Colorado weer binnen en meteen wordt het weer groener. Het begint zowaar weer een beetje op Zwitserland te lijken.

Durango is een heel toeristisch plaatsje. Dat is voor ons even wennen, want dat hebben we deze vakantie nog niet meegemaakt.

Het Strxc3xa4ter hotel, waar we twee nachten gereserveerd hebben is echt prachtig. Het is gebouwd rond 1870 en staat vol met antieke meubels. Ook onze kamer is vrij antiek ingericht. Ik tel wel tien soorten behang in onze kamer! Heel de kamer tot en met het plafond is behangen.

Er hangt hier echt een heel bijzondere sfeer van begin 1900. Karin vond het een echt xe2x80x9cAgatha Christie-hotelxe2x80x9d.

Eerst maar eens een cocktail gedronken in de saloon. De serveersters lopen rond in pakjes met kousenband, maar in deze ambiance klopt de kleding helemaal en is het niet lachwekkend zoals in Tombstone. Een jongen speelt ragtime op piano en wij kijken onze ogen uit.

Daarna even rondgelopen en besloten om toch ook maar in het hotel te eten.

We kiezen heel decadent het 6-gangen menu. Een echte aanrader volgens de serveerster.

Het zijn kleine gerechten, dus dat moet te doen zijn. Voor mij in ieder geval , Karin haakt na vier gerechten een beetje af. Het was echt heerlijk. Dit diner staat tot nu toe voor ons met stip op xc3xa9xc3xa9n! Heel verfijnde gerechten en prachtig opgemaakt. Zie fotoxe2x80x99s!

Als we, nou ja Karin, buiten gaan roken ontmoeten we een mevrouw uit New York met haar zoon uit LA. Ze vertelt dat Johhny Maddox binnen speelt. Maandag wordt hij 81 jaar. Hij is een bekendheid en heeft vele miljoenen platen verkocht. Hij is de eerste artiest die de ragtime muziek begin jaren 50 uitgebracht heeft. Hij heeft veel jukebox-hits gehad.

Daar gaan we dan nog maar even naar kijken in de saloon.

Ik bestel nog een black martini en Karin een witte wijn. Johnny maakt veel contact met het publiek, de saloon is niet heel groot. Onze nieuwe kennis, de mevrouw uit New York stelt hem later aan ons voor en we krijgen nog een hand van hem.

Tegen 11 uur gaan we naar onze kamer, want morgen moeten we om half zes op.

Gruene – Austin (80 mijl / 128 km)

(1) Gruene (2) Luling (3) Lockhart (4) Austin

De snelste route naar Austin bedraagt 48 mijl, maar de weg via Luling en Lockhart is mooier.
Tussen Gruene en Austin liggen twee enorme outlet malls: Tanger Outlet en Prime Outlet , beide in San Marcos. Als we deze outlet malls willen bezoeken, zullen we wel over de 35 moeten rijden.
We overnachten in een sjiek hotel in Austin (voordelig geboekt via Priceline), het InterContinental Stephen F. Austin in downtown Austin.

The choice for luxury downtown Austin hotels, the Intercontinental Stephen F Austin Hotel provides lodging four blocks from the Austin State Capitol and puts you within walking distance of the Bob Bullock Texas State History Museum, the University of Texas and the Town Lake Hike and Bike Trail.

Overnachting: InterContinental Stephen F. Austin

Vandaag gereden: 55 mijl (88 km)

Totaal gereden: 2833 mijl (4533 km)

Over vandaag kunnen we eigenlijk heel kort zijn. We hebben gegeten, gegolfd, gewinkeld en gegeten.

Het ontbijt bij de Gruene Mansion Inn smaakt prima. In plaats van de gebruikelijke eieren met worstjes, bacon en hash browns krijgen we nu hartige taart van ei, een soort appeltaart, zelfgebakken cakejes en meer lekkere dingen.

Na het ontbijt checken we uit en rijden we naar de gemeentelijke golfclub van New Braunfells. Als we aan komen rijden, zien we dat het behoorlijk druk is. Het is dan ook ideaal golfweer: droog, bewolkt en niet al te warm. Het is niet duur om hier te golfen. We betalen 24 dollar voor negen holes, een golfkarretje en een set golfclubs. Marlous geniet! En ik vind het ook wel relaxed om zo rond te rijden in een karretje. Daarnaast heb ik het nog druk met het filmen en fotograferen van Marlous in actie.

In het begin lopen er allemaal herten over het terrein die er af en toe op een holletje vandoor gaan als er een bal hun richting uit komt. We doen er toch wel ruim twee uur over, omdat we vanwege de drukte regelmatig moeten wachten tot we weer verder kunnen.

Tegen enen rijden we weer verder richting Austin. Na tien mijl stoppen we al in San Marcos waar zich twee enorme outlet malls bevinden. De Tanger Outlet en de Prime Outlet. De winkels zijn gewoon buiten op een heel groot terrein naast de snelweg en in het begin rijden we nog van de ene naar de andere parkeerplaats. Op een gegeven moment wordt het zo druk dat het moeilijk is een parkeerplaats te vinden en lopen we heel wat af. Ze hebben hier heel veel winkels naar onze smaak en we slagen dan ook heel erg goed! Het is hier ook allemaal zo goedkoop. Met alleen een korte pauze bij de Starbucks, zijn we op een gegeven moment helemaal moe gelopen en gewinkeld. Het is dan ook al half zeven. Tijd om door te rijden naar ons hotel in Austin!

Tegen half acht rijden we Austin binnen en zien op Congress Avenue waar ons hotel ligt, het state capitol al in de verte liggen. Het is meteen duidelijk dat we bij een sjiek hotel aankomen, want er is alleen valet parking mogelijk. We geven de auto met sleutel af en willen met de bagage naar onze kamer lopen. Maar nee, het is niet de bedoeling dat we de bagage zelf meenemen. Die wordt gebracht door iemand van het hotel. Als we op onze chique kamer aankomen, wordt er al snel aangeklopt. Het is wel lachen als we de bagagekar zien. Behalve onze koffers, hangen ook al onze tasjes met aankopen van de shopping malls aan de kar.

Na ons even opgefrist te hebben, gaan we snel naar de Roaring Fork, het restaurant van het hotel. We hebben een enorme honger en besluiten vanavond eens flink uitgebreid te eten en daar een lekker flesje rode wijn bij te drinken. Als voorgerecht nemen we allebei een crabcake, die echt heerlijk smaakt. Als hoofdgerecht heeft Marlous reuzengarnalen en heb ik een heerlijk stuk lamsvlees met grote knoflooktenen die zo zacht als boter zijn. We zitten echt te smullen. Beste avondmaaltijd tot nu toe. Ook de duurste, maar voor Nederlandse begrippen is het nog steeds niet zo duur.

Van te voren dachten we na het avondeten nog te gaan fitnessen in het hotel en een paar baantjes te zwemmen in het zwembad, maar het golfen, shoppen en de maaltijd met wijn hebben ons erg moe gemaakt. Om half elf duikelen we dan ook ons bed in en slapen binnen no time.

Gruene – Austin (80 mijl / 128 km)

(1) Gruene (2) Luling (3) Lockhart (4) Austin

De snelste route naar Austin bedraagt 48 mijl, maar de weg via Luling en Lockhart is mooier.
Tussen Gruene en Austin liggen twee enorme outlet malls: Tanger Outlet en Prime Outlet , beide in San Marcos. Als we deze outlet malls willen bezoeken, zullen we wel over de 35 moeten rijden.
We overnachten in een sjiek hotel in Austin (voordelig geboekt via Priceline), het InterContinental Stephen F. Austin in downtown Austin.

The choice for luxury downtown Austin hotels, the Intercontinental Stephen F Austin Hotel provides lodging four blocks from the Austin State Capitol and puts you within walking distance of the Bob Bullock Texas State History Museum, the University of Texas and the Town Lake Hike and Bike Trail.

Overnachting: InterContinental Stephen F. Austin

Vandaag gereden: 55 mijl (88 km)

Totaal gereden: 2833 mijl (4533 km)

Over vandaag kunnen we eigenlijk heel kort zijn. We hebben gegeten, gegolfd, gewinkeld en gegeten.

Het ontbijt bij de Gruene Mansion Inn smaakt prima. In plaats van de gebruikelijke eieren met worstjes, bacon en hash browns krijgen we nu hartige taart van ei, een soort appeltaart, zelfgebakken cakejes en meer lekkere dingen.

Na het ontbijt checken we uit en rijden we naar de gemeentelijke golfclub van New Braunfells. Als we aan komen rijden, zien we dat het behoorlijk druk is. Het is dan ook ideaal golfweer: droog, bewolkt en niet al te warm. Het is niet duur om hier te golfen. We betalen 24 dollar voor negen holes, een golfkarretje en een set golfclubs. Marlous geniet! En ik vind het ook wel relaxed om zo rond te rijden in een karretje. Daarnaast heb ik het nog druk met het filmen en fotograferen van Marlous in actie.

In het begin lopen er allemaal herten over het terrein die er af en toe op een holletje vandoor gaan als er een bal hun richting uit komt. We doen er toch wel ruim twee uur over, omdat we vanwege de drukte regelmatig moeten wachten tot we weer verder kunnen.

Tegen enen rijden we weer verder richting Austin. Na tien mijl stoppen we al in San Marcos waar zich twee enorme outlet malls bevinden. De Tanger Outlet en de Prime Outlet. De winkels zijn gewoon buiten op een heel groot terrein naast de snelweg en in het begin rijden we nog van de ene naar de andere parkeerplaats. Op een gegeven moment wordt het zo druk dat het moeilijk is een parkeerplaats te vinden en lopen we heel wat af. Ze hebben hier heel veel winkels naar onze smaak en we slagen dan ook heel erg goed! Het is hier ook allemaal zo goedkoop. Met alleen een korte pauze bij de Starbucks, zijn we op een gegeven moment helemaal moe gelopen en gewinkeld. Het is dan ook al half zeven. Tijd om door te rijden naar ons hotel in Austin!

Tegen half acht rijden we Austin binnen en zien op Congress Avenue waar ons hotel ligt, het state capitol al in de verte liggen. Het is meteen duidelijk dat we bij een sjiek hotel aankomen, want er is alleen valet parking mogelijk. We geven de auto met sleutel af en willen met de bagage naar onze kamer lopen. Maar nee, het is niet de bedoeling dat we de bagage zelf meenemen. Die wordt gebracht door iemand van het hotel. Als we op onze chique kamer aankomen, wordt er al snel aangeklopt. Het is wel lachen als we de bagagekar zien. Behalve onze koffers, hangen ook al onze tasjes met aankopen van de shopping malls aan de kar.

Na ons even opgefrist te hebben, gaan we snel naar de Roaring Fork, het restaurant van het hotel. We hebben een enorme honger en besluiten vanavond eens flink uitgebreid te eten en daar een lekker flesje rode wijn bij te drinken. Als voorgerecht nemen we allebei een crabcake, die echt heerlijk smaakt. Als hoofdgerecht heeft Marlous reuzengarnalen en heb ik een heerlijk stuk lamsvlees met grote knoflooktenen die zo zacht als boter zijn. We zitten echt te smullen. Beste avondmaaltijd tot nu toe. Ook de duurste, maar voor Nederlandse begrippen is het nog steeds niet zo duur.

Van te voren dachten we na het avondeten nog te gaan fitnessen in het hotel en een paar baantjes te zwemmen in het zwembad, maar het golfen, shoppen en de maaltijd met wijn hebben ons erg moe gemaakt. Om half elf duikelen we dan ook ons bed in en slapen binnen no time.

San Antonio – Gruene (36 mijl / 58 km)

(1) San Antonio (2) Gruene

We zullen nog een groot deel van de dag in San Antonio doorbrengen. In de loop van de middag rijden we naar Gruene, omdat we daar graag naar een concert willen gaan in de Gruene Hall.

Bezienswaardigheden in San Antonio:

• De Alamo
• Naast de Alamo kan in het Imax-theater van de Rivercenter Mall de film Alamo, the price of freedom bekeken worden.
• Lopen langs de River Walk. De rivier ligt beneden straatniveau en langs beide zijden kun je wandelen. De totale lenge is ongeveer 4 mijl. In het centrum zijn er vele bars en restaurants en ook vind je er een mall waar op het terras dat ervoor ligt live muziek wordt gespeeld.
• Een boottocht over de rivier.
• San Antonio Missions
• Het Menger Hotel
• Het Majestic Theater
• De Buckhorn Saloon and Museum
• Het King William historic district

In Gruene slapen we in de Gruene Mansion Inn in de kamer Sunday Haus 22. We gaan eten in de Gristmill en hopelijk kunnen we naar een concert in de Gruene Hall.

Overnachting: Gruene Mansion Inn Bed & Breakfast in Gruene

Vandaag gereden: 46 mijl (74 km)

Totaal gereden: 2778 mijl (4445 km)

Nou we zijn weer op een heel leuk overnachtingsadres aanbeland! Dit staat samen met de Terlingua Ranch wel op nummer xe9xe9n tot nu toe denk ik J Maar eerst over vanmorgen.

We hebben de wekker al om half zeven gezet, omdat Marlous wil gaan golfen bij de Pecan Valley Golf Club. Als we naar buiten kijken is de lucht heel donkergrijs, maar het is wel droog. We draaien ons toch nog maar een keer om en gaan uiteindelijk om acht uur ontbijten. Het is nog steeds heel somber weer, maar ook nog steeds droog. Tegen negenen checken we uit en rijden we richting de golf club. We zijn nog geen minuut onderweg of het begint gigantisch te regenen en te waaien. Duidelijk geen golfweer dus. Marlous baalt! Daar zit ze dan achter het stuur met haar nieuwe golfshirt aan en de golfballen en het nieuwe handdoekje klaarliggend op de achterbank. Maar we moeten toch maar iets anders bedenken om te gaan doen.

Ik vond het toch wel jammer dat we geen van de missieposten echt goed bekeken hebben en omdat uit de reactie van Marjan ook wel bleek dat we toch wat gemist hadden, gaan we nogmaals naar de Mission San Josxe9. We rijden om half tien de parkeerplaats op, maar het regent nu zo hard dat we zelfs het korte stukje naar het visitor center niet kunnen lopen zonder dat we zeiknat zouden worden. We gaan dus maar even uitrekenen hoeveel mijl we iedere dag gereden hebben en lezen een stukje in de In Touch, het tijdschrift dat we voor onze nichtjes mee moeten nemen. Als de regen wat minder wordt, rennen we naar het visitor center.

Daar blijkt net een guided tour te beginnen. Het is nog rustig, alleen wij en een ander stel met een klein kindje gaan met de parkranger mee. Het is een hele interessante tour! De ranger vertelt over de tijd van de missionarissen en doet dat op een hele leuke manier. Het is een grote missiepost, binnen de muren zijn aan de zijkanten de x93appartementenx94 waar de indianen woonden. We vroegen ons al af waarom de indianen op een missiepost wilden gaan wonen en dat blijkt om verschillende redenen geweest te zijn. Ze waren op die manier beschermd tegen aanvallen van andere stammen en ze waren verzekerd van eten. Dat laatste was nogal een probleem vanwege de droogte die er heerste. Daarvoor in de plaats moesten ze wel hun eigen religie en cultuur opgeven, gaan werken op het land i.p.v. het jagen en verzamelen wat ze eerst deden en natuurlijk moesten ze naar de kerk en zich bekeren tot het katholicisme. Zelfs hun eigen naam moesten ze opgeven! In plaats daarvan kregen ze een Spaanse naam. De rondleiding duurt zox92n drie kwartier en daarna kijken we nog een film over de indiaanse bevolking in het visitor center. De fotox92s zijn wat flets, maar in het echt was het ondanks het sombere weer toch mooi!

Het weer blijft erg onbestendig. Dan is het weer even droog en dan begint het weer ontzettend hard te regenen. Het is pas half twaalf, te vroeg om al naar Gruene te rijden, dus gaan het Victoriaanse huis in het King William district nogmaals bezoeken. Hier waren we de vorige keer ook na sluitingstijd. Als we binnenkomen, worden we enthousiast door een oude dame begroet die er niet over uit kan dat we uit The Netherlands komen. De rondleiding begint pas over een uur en daar willen we niet op wachten, maar ze zegt dat we toch zeker het gastenboek moeten tekenen zodat andere bezoekers kunnen zien dat er mensen uit The Netherlands zijn geweest. Dat doen we dan maar. Om de hoek zit het Guenther Haus dat wel te bezoeken is. Dit blijkt uit xe9xe9n gemeubileerde kamer te bestaan en verder is het giftshop en restaurant. Het restaurant heeft een wachttijd van meer dan een half uur en ziet er helemaal niet zo leuk uit, dus we rijden alvast naar New Braunfells dat tegen het dorpje Gruene aanligt.

New Braunfells ligt op een half uurtje rijden van San Antonio en onderweg is het weer ontzettend hard aan het regenen en waaien. Zo merken we toch nog wel wat van de orkaan Dolly. In de straten van New Braunfells zijn grote wagens bezig het overtollige water weg te pompen. Sommige straten staan helemaal blank. Voor de lunch gaan we naar een echt Duits restaurant waarvan ik de naam vergeten ben. Het is van een Duitse familie die in 2004 naar New Braunfells is gexebmigreerd. Het is een groot nogal ongezellig xb4lokaalxb4 waar de bediening in Duitse klederdracht rondloopt en Duitse muziek klinkt. Het lunchmenu bestaat uit stevige gerechten. Ik eet er een Wiener Schnitzel met aardappelsalade en Marlous neemt een Curry worst met gebakken aardappelen. Allebei krijgen we er zuurkool bij!

Het is dan nog maar een klein stukje rijden naar Gruene waar we een overnachting geboekt hebben in de Gruene Mansion Inn, een bed & breakfast. Het ziet er helemaal geweldig uit hier. Het kantoor zit in een grote Victoriaanse villa en wij zitten in een bijgebouw, het Sunday Haus. Aan de buitenkant ziet het er door het hout een beetje vervallen uit, maar als we binnenkomen worden we aangenaam verrast. We hebben twee verdiepingen tot onze beschikking. Beneden zijn de badkamer (een ouderwetse badkuip met douche) en woonkamer en boven is de slaapkamer met een heel groot bed met allemaal kussens. De slaapkamer komt uit op x91onzex92 porch waar twee lekker schommelstoelen staan. Geweldig!

We lopen het dorp in waar een paar winkels en restaurants zitten. In de General Store kopen we wat kleine dingen en in een outdoor store vind ik leuke slippers van Merrill.

Straks zullen we wel gaan eten in de Gristmill en vast nog iets gaan drinken in de Dance Hall.

En gezellig was het! Het is ontzettend druk hier in Gruene. Er zijn heel veel (Amerikaanse) toeristen. Als we naar het restaurant de Gristmill lopen, blijkt er wel een wachttijd te zijn om aan tafel te kunnen. In de tussentijd drinken we een cocktail.

Daarna gaan we naar de Gruene Dance Hall. Het ligt naast het restaurant dus dat is makkelijk. Ook daar is het druk en gezellig. Er is een optreden van de Mc Kay Brothers en de sfeer zit er goed in.

Daarna is het nog maar een paar meter lopen en we zijn weer bij onze kamer!

San Antonio – Gruene (36 mijl / 58 km)

(1) San Antonio (2) Gruene

We zullen nog een groot deel van de dag in San Antonio doorbrengen. In de loop van de middag rijden we naar Gruene, omdat we daar graag naar een concert willen gaan in de Gruene Hall.

Bezienswaardigheden in San Antonio:

• De Alamo
• Naast de Alamo kan in het Imax-theater van de Rivercenter Mall de film Alamo, the price of freedom bekeken worden.
• Lopen langs de River Walk. De rivier ligt beneden straatniveau en langs beide zijden kun je wandelen. De totale lenge is ongeveer 4 mijl. In het centrum zijn er vele bars en restaurants en ook vind je er een mall waar op het terras dat ervoor ligt live muziek wordt gespeeld.
• Een boottocht over de rivier.
• San Antonio Missions
• Het Menger Hotel
• Het Majestic Theater
• De Buckhorn Saloon and Museum
• Het King William historic district

In Gruene slapen we in de Gruene Mansion Inn in de kamer Sunday Haus 22. We gaan eten in de Gristmill en hopelijk kunnen we naar een concert in de Gruene Hall.

Overnachting: Gruene Mansion Inn Bed & Breakfast in Gruene

Vandaag gereden: 46 mijl (74 km)

Totaal gereden: 2778 mijl (4445 km)

Nou we zijn weer op een heel leuk overnachtingsadres aanbeland! Dit staat samen met de Terlingua Ranch wel op nummer xc3xa9xc3xa9n tot nu toe denk ik J Maar eerst over vanmorgen.

We hebben de wekker al om half zeven gezet, omdat Marlous wil gaan golfen bij de Pecan Valley Golf Club. Als we naar buiten kijken is de lucht heel donkergrijs, maar het is wel droog. We draaien ons toch nog maar een keer om en gaan uiteindelijk om acht uur ontbijten. Het is nog steeds heel somber weer, maar ook nog steeds droog. Tegen negenen checken we uit en rijden we richting de golf club. We zijn nog geen minuut onderweg of het begint gigantisch te regenen en te waaien. Duidelijk geen golfweer dus. Marlous baalt! Daar zit ze dan achter het stuur met haar nieuwe golfshirt aan en de golfballen en het nieuwe handdoekje klaarliggend op de achterbank. Maar we moeten toch maar iets anders bedenken om te gaan doen.

Ik vond het toch wel jammer dat we geen van de missieposten echt goed bekeken hebben en omdat uit de reactie van Marjan ook wel bleek dat we toch wat gemist hadden, gaan we nogmaals naar de Mission San Josxc3xa9. We rijden om half tien de parkeerplaats op, maar het regent nu zo hard dat we zelfs het korte stukje naar het visitor center niet kunnen lopen zonder dat we zeiknat zouden worden. We gaan dus maar even uitrekenen hoeveel mijl we iedere dag gereden hebben en lezen een stukje in de In Touch, het tijdschrift dat we voor onze nichtjes mee moeten nemen. Als de regen wat minder wordt, rennen we naar het visitor center.

Daar blijkt net een guided tour te beginnen. Het is nog rustig, alleen wij en een ander stel met een klein kindje gaan met de parkranger mee. Het is een hele interessante tour! De ranger vertelt over de tijd van de missionarissen en doet dat op een hele leuke manier. Het is een grote missiepost, binnen de muren zijn aan de zijkanten de xe2x80x9cappartementenxe2x80x9d waar de indianen woonden. We vroegen ons al af waarom de indianen op een missiepost wilden gaan wonen en dat blijkt om verschillende redenen geweest te zijn. Ze waren op die manier beschermd tegen aanvallen van andere stammen en ze waren verzekerd van eten. Dat laatste was nogal een probleem vanwege de droogte die er heerste. Daarvoor in de plaats moesten ze wel hun eigen religie en cultuur opgeven, gaan werken op het land i.p.v. het jagen en verzamelen wat ze eerst deden en natuurlijk moesten ze naar de kerk en zich bekeren tot het katholicisme. Zelfs hun eigen naam moesten ze opgeven! In plaats daarvan kregen ze een Spaanse naam. De rondleiding duurt zoxe2x80x99n drie kwartier en daarna kijken we nog een film over de indiaanse bevolking in het visitor center. De fotoxe2x80x99s zijn wat flets, maar in het echt was het ondanks het sombere weer toch mooi!

Het weer blijft erg onbestendig. Dan is het weer even droog en dan begint het weer ontzettend hard te regenen. Het is pas half twaalf, te vroeg om al naar Gruene te rijden, dus gaan het Victoriaanse huis in het King William district nogmaals bezoeken. Hier waren we de vorige keer ook na sluitingstijd. Als we binnenkomen, worden we enthousiast door een oude dame begroet die er niet over uit kan dat we uit The Netherlands komen. De rondleiding begint pas over een uur en daar willen we niet op wachten, maar ze zegt dat we toch zeker het gastenboek moeten tekenen zodat andere bezoekers kunnen zien dat er mensen uit The Netherlands zijn geweest. Dat doen we dan maar. Om de hoek zit het Guenther Haus dat wel te bezoeken is. Dit blijkt uit xc3xa9xc3xa9n gemeubileerde kamer te bestaan en verder is het giftshop en restaurant. Het restaurant heeft een wachttijd van meer dan een half uur en ziet er helemaal niet zo leuk uit, dus we rijden alvast naar New Braunfells dat tegen het dorpje Gruene aanligt.

New Braunfells ligt op een half uurtje rijden van San Antonio en onderweg is het weer ontzettend hard aan het regenen en waaien. Zo merken we toch nog wel wat van de orkaan Dolly. In de straten van New Braunfells zijn grote wagens bezig het overtollige water weg te pompen. Sommige straten staan helemaal blank. Voor de lunch gaan we naar een echt Duits restaurant waarvan ik de naam vergeten ben. Het is van een Duitse familie die in 2004 naar New Braunfells is gexc3xabmigreerd. Het is een groot nogal ongezellig xc2xb4lokaalxc2xb4 waar de bediening in Duitse klederdracht rondloopt en Duitse muziek klinkt. Het lunchmenu bestaat uit stevige gerechten. Ik eet er een Wiener Schnitzel met aardappelsalade en Marlous neemt een Curry worst met gebakken aardappelen. Allebei krijgen we er zuurkool bij!

Het is dan nog maar een klein stukje rijden naar Gruene waar we een overnachting geboekt hebben in de Gruene Mansion Inn, een bed & breakfast. Het ziet er helemaal geweldig uit hier. Het kantoor zit in een grote Victoriaanse villa en wij zitten in een bijgebouw, het Sunday Haus. Aan de buitenkant ziet het er door het hout een beetje vervallen uit, maar als we binnenkomen worden we aangenaam verrast. We hebben twee verdiepingen tot onze beschikking. Beneden zijn de badkamer (een ouderwetse badkuip met douche) en woonkamer en boven is de slaapkamer met een heel groot bed met allemaal kussens. De slaapkamer komt uit op xe2x80x98onzexe2x80x99 porch waar twee lekker schommelstoelen staan. Geweldig!

We lopen het dorp in waar een paar winkels en restaurants zitten. In de General Store kopen we wat kleine dingen en in een outdoor store vind ik leuke slippers van Merrill.

Straks zullen we wel gaan eten in de Gristmill en vast nog iets gaan drinken in de Dance Hall.

En gezellig was het! Het is ontzettend druk hier in Gruene. Er zijn heel veel (Amerikaanse) toeristen. Als we naar het restaurant de Gristmill lopen, blijkt er wel een wachttijd te zijn om aan tafel te kunnen. In de tussentijd drinken we een cocktail.

Daarna gaan we naar de Gruene Dance Hall. Het ligt naast het restaurant dus dat is makkelijk. Ook daar is het druk en gezellig. Er is een optreden van de Mc Kay Brothers en de sfeer zit er goed in.

Daarna is het nog maar een paar meter lopen en we zijn weer bij onze kamer!

In de rechterkolom staat onder reisschema de planning en route van dag tot dag. Hier komt tijdens de vakantie ook ons reisverslag te staan. Klik steeds op een dag om onze planning en het reisverslag van die dag te lezen.

Klik in de linkerkolom op beginpagina om weer op de hoofdpagina van het weblog te komen.

In juli en augustus 2008 gaan we voor de vierde achtereenvolgende zomer op vakantie naar Amerika. Ook deze keer gaan we naar het westen. We beginnen en eindigen de reis in Phoenix en zullen de volgende staten bezoeken: Arizona, New Mexico, Texas, Colorado, Utah en Nevada. In New Mexico en Texas zijn we nog niet eerder geweest.

De vliegtickets hebben we al in september 2007 besteld. Net als vorig jaar vliegen we met US Airways. Op 5 juli vertrekken we om 11:10 uur met vlucht US799 in Amsterdam en na een overstap in Philadelphia komen we om 6:15 pm in Phoenix aan.
In december hebben we een Equinox (SUV) gehuurd bij USA Reisen in Duitsland.

We gaan de volgende route rijden (klik op het kaartje voor een grotere weergave):

De totale route bedraagt ruim 4000 mijl. Een hele afstand, maar daar hebben we ook om precies te zijn 38 dagen de tijd voor. Er zitten een paar flinke rijdagen tussen (met name in Texas), maar we zijn ook regelmatig meerdere dagen in xe9xe9n plaats.

Om een duidelijker beeld te krijgen van de route, heb ik deze opgesplitst in steeds 10 dagen.

De route van dag 1 t/m 10 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Phoenix/Scottsdale (2) Apache Junction (3) Tortilla Flat (4) Tonto NM (5) Superior (6) Florence
(7) Casa Grande Ruins NM (8) Biosphere 2 (9) Tucson (10) Tombstone (11) Bisbee (12) Chiricahua NM (13) Portal (14) Lordsburg (15) Gila Cliff Dwellings NM (16) Silver City (17) City of Rocks SP (18) Mesilla (19) White Sands NM (20) Alamogordo (21) Cloudcroft (22) Carlsbad Caverns NP (23) Carlsbad
Afstand 1075 mijl (1720 km)

De route van dag 11 t/m 20 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Carlsbad (2) Guadalupe Mountains NP (3) Van Horn (4) Marfa (5) Presidio (6) Lajitas (7) Terlingua Ranch (8) Chisos Mountains Lodge / Big Bend NP (9) Marathon (10) Langtry (11) Del Rio (12) Bracketville (13) San Antonio (14) Gruene
Afstand 860 mijl (1376 km)

De route van dag 21 t/m 30 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Gruene (2) Luling (3) Lockhart (4) Austin (5) Dallas (6) Amarillo (7) Santa Fe (8) Madrid (9) NM 14 (10) Albuquerque (11) Durango
Afstand 1285 mijl (2056 km)

De route van dag 31 t/m 38 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Durango (2) Four Corners Monument (3) Page (4) Lees Ferry (5) Fredonia (6) Big Plain Junction
(7) Rockville (8) Mesquite (9) Las Vegas (10) Phoenix/Scottsdale
Afstand 888 mijl (1421 km)

In de rechterkolom staat onder reisschema de planning en route van dag tot dag. Hier komt tijdens de vakantie ook ons reisverslag te staan. Klik steeds op een dag om onze planning en het reisverslag van die dag te lezen.

Klik in de linkerkolom op beginpagina om weer op de hoofdpagina van het weblog te komen.

In juli en augustus 2008 gaan we voor de vierde achtereenvolgende zomer op vakantie naar Amerika. Ook deze keer gaan we naar het westen. We beginnen en eindigen de reis in Phoenix en zullen de volgende staten bezoeken: Arizona, New Mexico, Texas, Colorado, Utah en Nevada. In New Mexico en Texas zijn we nog niet eerder geweest.

De vliegtickets hebben we al in september 2007 besteld. Net als vorig jaar vliegen we met US Airways. Op 5 juli vertrekken we om 11:10 uur met vlucht US799 in Amsterdam en na een overstap in Philadelphia komen we om 6:15 pm in Phoenix aan.
In december hebben we een Equinox (SUV) gehuurd bij USA Reisen in Duitsland.

We gaan de volgende route rijden (klik op het kaartje voor een grotere weergave):

De totale route bedraagt ruim 4000 mijl. Een hele afstand, maar daar hebben we ook om precies te zijn 38 dagen de tijd voor. Er zitten een paar flinke rijdagen tussen (met name in Texas), maar we zijn ook regelmatig meerdere dagen in xc3xa9xc3xa9n plaats.

Om een duidelijker beeld te krijgen van de route, heb ik deze opgesplitst in steeds 10 dagen.

De route van dag 1 t/m 10 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Phoenix/Scottsdale (2) Apache Junction (3) Tortilla Flat (4) Tonto NM (5) Superior (6) Florence
(7) Casa Grande Ruins NM (8) Biosphere 2 (9) Tucson (10) Tombstone (11) Bisbee (12) Chiricahua NM (13) Portal (14) Lordsburg (15) Gila Cliff Dwellings NM (16) Silver City (17) City of Rocks SP (18) Mesilla (19) White Sands NM (20) Alamogordo (21) Cloudcroft (22) Carlsbad Caverns NP (23) Carlsbad
Afstand 1075 mijl (1720 km)

De route van dag 11 t/m 20 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Carlsbad (2) Guadalupe Mountains NP (3) Van Horn (4) Marfa (5) Presidio (6) Lajitas (7) Terlingua Ranch (8) Chisos Mountains Lodge / Big Bend NP (9) Marathon (10) Langtry (11) Del Rio (12) Bracketville (13) San Antonio (14) Gruene
Afstand 860 mijl (1376 km)

De route van dag 21 t/m 30 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Gruene (2) Luling (3) Lockhart (4) Austin (5) Dallas (6) Amarillo (7) Santa Fe (8) Madrid (9) NM 14 (10) Albuquerque (11) Durango
Afstand 1285 mijl (2056 km)

De route van dag 31 t/m 38 (klik op de kaart voor een grotere weergave):

(1) Durango (2) Four Corners Monument (3) Page (4) Lees Ferry (5) Fredonia (6) Big Plain Junction
(7) Rockville (8) Mesquite (9) Las Vegas (10) Phoenix/Scottsdale
Afstand 888 mijl (1421 km)